Blog van Carola: Bekend koppie

Blog van Carola Winter

Bekend koppie

Als groenspecialist kom ik op alle vestigingen van Wiedewei en op steeds meer vestigingen van Kibeo. Mijn specialiteit en aandacht ligt op het groen. Ik bezoek vestigingen om ze een groene impuls te geven en dat kan op vele manieren. Zo denk ik mee over het aanbod buiten én binnen, ga ik samen met de kinderen aan de slag met groene activiteiten en ga ik met collega’s in gesprek. Maar ook door met ouders te praten over groene kinderopvang, pleinen te ‘vergroenen’ of door aan te schuiven bij een overleg zorgen we voor meer natuurbeleving binnen onze kinderopvang.

Zo ontmoet ik een heleboel collega’s, maar ik maak ook kennis met heel veel kinderen. Zo liep ik laatst op een vestiging in de Hoekse Waard het schoolplein op, waar vele kinderen heerlijk aan het rondspelen waren. Ik hoor giechelen, praten, voetstappen en zie lachende, bewegende en spelende kinderen.

Vanuit die blijheid staat er ineens een kleine jongen (4 jaar) voor mijn neus. Met een brede glimlach, blonde piekharen en rode konen stak hij zijn armen naar me uit en groette me met een knuffel. Wat een kleine wereld! “Wat doe jij nou hier?”, vroeg ik. Meteen stak hij stak 4 vingers in de lucht en keek daar heel trots bij. “Ik ben toch 4?” zei hij. Ik lachte, oh ja. “Wat leuk om jou hier te zien!” “Ik zit hier op school”, zei hij. “Dit is het schoolplein en daar om de hoek kan je ook nog spelen”. We keken samen zo eens rond, het plein op naar al die beweging. “Ben je alleen? Of komt Esther ook?”.

Op de dagopvang was hij altijd Esthers’ grote vriend. Het is een echte kletsmajoor en hij had altijd hele gesprekken met Esther. Maar nu hij naar school gaat en daarnaast ook nog is verhuisd, ziet hij haar niet meer. Ik zei hem dat Esther helaas niet achter me aan kwam, maar ik kon haar natuurlijk wel groeten van hem. Dat vond hij ook wel een goed idee.

“Zal ik anders een foto van je maken en naar d’r opsturen?”. Spontaan kreeg ik een kroel van hem. Met zijn mooie blauwe ogen keek hij in mijn lens en ik maakte een foto. Ik schreef het berichtje en stuurde het op. Hij stak zijn hand op en verdween tussen de kinderen op het schoolplein.

Das toch wel mooi hè van zoveel vestigingen die met elkaar verbonden zijn. Trouwens Esther reageerde spontaan met: Neem ‘m mee! Ik mis ‘m. Dat zijn toch warme pedagogische banden.

Carola Winter
Groenspecialist Wiedewei